عيوبم و بدكارىهايم بوده ، از همسايگان ، افراد حسود ، و چشم تنگ و . . . تو آنها را آشكار نساختى تا دستاويزى قرار داده و مرا سركوب و سرافكنده كنند . پذيرفتن واقعيات : 1 - پس اى خدايا ، آن كه به رستگاريش جاهل‌تر از من باشد كيست ؟ 2 - كيست آنكه به سهمش در پيشگاهت غافل‌تر باشد ؟ 3 - كيست آنكه در باتلاق باطل با چشمان باز و داشتن علم و آگاهى فرو رفته‌تر از من باشد با اينكه اطاعت از تو ، سعادت دنيا و آخرت را به دنبال دارد و پيروى از شيطان ، بدبختى هر دو سرا را با خود دارد ، با اين حال پيروى شيطان را برگزيند ؟ 4 - اگر خداوند مىخواست در اولين گناه كسى ، او را به كيفر رسانده و براى هميشه از نعمتهايش محروم سازد بدون ترديد انجام مىداد چون مانعى بر سر راه اراده‌اش وجود ندارد ، يا بردبارىها كه مىكند و فرصتهاى زيادى كه مىدهد و نعمت‌هايش را از دست گناهكاران نمىگيرد ، و . . . آيا همه اينها دليل بر وجود محبت خدا بر بندگانش نيست ؟